جلسه ی هفتاد و چهارم
فرائد الاصول
استصحاب باسایر اصول عملیه
المقام الثالث : مقام سوم، تعارض استصحاب باسایر اصول عملیه (برائت ، اشتغال وتخییر)
بحث در تعارض استصحاب با برائت بود: اما استصحاب برائت ، که محلش بر فرض قبول کردنش – شک در بقای برائت ثابت شده در سابق است . مانند برائت حال کودکی ودیوانگی هنگام شک در حرمت تتن مثلا ، این استصحاب برائت با استصحاب تکلیف جمع نمی شود یعنی اینجا موردی نیست که در آن استصحاب تکلیف با استصحاب برائت جمع شود تا در اینکه کدامشان مقدم است بحث شود . زیرا حالت سابقه یا وجود تکلیف است مانند شک در حصول حلیت با رفتن دو سوم آب انگور به هوا ، پس حرمت استصحاب می شود . یا عدم آن مانند آنجا که بر فرض شک شود در اینکه آب انگور با غلیان حرام می شود یا خیر یا تتن حرام است یا خیر پس استصحاب حلیت وبرائت می شود بلکه به اصالت حلیت و برائت تمسک می شود . مگر بنا بر آنچه سابقا دانستید که برخی معاصرین قائل به امکان تعارض استصحابی وجود وعدم در موضوع واحد شده اند و برای آن مثال آورده اند به اینکه گفته شد که آب انگور قبل از غلیان قطعا حلال بوده است وپس از غلیان قطعا حرام شده است پس بعد از دو سوم رفتن به هوا استصحاب حلیتش که قبل از غلیان ثابت بود با استصحاب حرمتش که بعد از غلیان ثابت است تعارض می کنند
اما تعارض قائده اشتغال با استصحاب : توضیح آن این است که ......