جلسه ی پنجاه و هفتم
فرائد الاصول
استصحاب اصل مثبت
اما پاسخ مناقشه ای که در جلسه قبل گذشت این بود که آثار شرعیه ای که در زمان یقین مترتب می شد بر دو دسته است 1- آثار شرعیه ای که متعلق به خود عنوان متیقن بما هو متیقن است . مانند وجوب نفقه که بر عنوان حیات مترتب است 2- آثار شرعیه ای که متعلق به عنوان دیگری است که با عنوان متیقن سابق ملازمه دارد آنچه بر شخص شاک واجب است عمل متیقن با مستصحب از جهت تیقنش بدان می باشد (یعنی آثار دسته اول ) واما آثار دسته دوم یعنی آنچه بر او واجب است از جهت تیقنش به امری که عقلا یا عادتا ملازم آن متیقن است بر شخص شاک واجب نمی باشد ، زیرا وجوب آثار بر شخص شاک متوقف بر وجود واقعی برای آن امر عقلی یا عادی است با این صورت که بالوجدان به رشد ونمو قطع یابد یا وجود جعلی
اما این مسئله نظیر مسئله مشهوری است که در باب رضاع آمده است : که هر گاه با رضاع عنوانی مانند (مادر وبرادر) ثابت شود که ملازم عنوان محرمی از محرمات باشد زیرا مادر وبرادر نسبی ملازم با عنوان مادر یا زن پدر است واین دو با کتاب وسنت حرامند موجب تحریم نمی شود پس مادر برادر رضاعی حرام نیست زیرا حکم تحریم تابع آن عنوان مادر مثلا که با نسب یا با رضاع حاصل شده است . بنا بر این بر غیر آنکه وجودا با آن متحد است ( مانند مادر برادر که با مادر در باب نسب وجودا متحد است مترتب نمی شود)
توضیح آنکه آنچه در باب نسب محرم است مثلا عنوان (مادر) می باشد به دلالت کتاب وسنت هرگاه این عنوان با رضاع تحقق یابد باز هم با ادله تنزیل رضاع به منزله نسب محرم می شود و......